دکتر محمد دهقانی

مدتی گرفتار بیماری سختی شدم و در شب‌ها و روزهایی سخت دوزخ دانته را تجربه کردم و این بیت شهید بلخی وصف حقیقی آنات و احوالی بود که می‌گذراندم: به منجنیق عذاب اندرم چو ابراهیم در آتش حَسَراتم فکند خواهندی! اینک خوشبختانه آن احوال را پشت سر نهاده‌ام و به قول مولوی: باز آمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم وین چرخ مردم‌خوار را چنگال و دندان بشکنم دوره‌های افسردگی و شیدایی که صوفیان کهن ایران آنها را به نام قبض و بسط…

در آستانۀ مهری دیگر در بلندگوی رسمی، که البته گمان نمی‌برم طفلان مدرسه‌رو این روزگار چندان به هیچش گیرند، می‌دمند که: «باز آمد، بوی ماه مدرسه...»! اما نمی‌گویند کدام بو. به‌راستی بزرگ‌ترها فکر می‌کنند چه بویی را به شامۀ کودک و نوجوان این روزگاران می‌رسانند؟ بوی خوش سیبِ پاییزرس دماوند را، بوی آزادفکری، بوی خوش یاد گرفتنِ کلامی نو، بوی پرسشِ بی‌ترس و خردورزی در جمع همکلاسی و معلمِ آگاه و باانگیزه و انگیزه‌آفرین و…