GHOSTEEN | شبح

حالم از این زندگی کوفتی، ذات بشر و هر چیز مرتبط با انسان‌ها و در درجه‌ی اول خودم بهم می‌خوره. دیگه اعصابم کفاف نمی‌ده. دیگه توان تحملم نیست.

حرفایی که می‌خوام بزنم، قلابشون گیر کرده به گلوم؛ نه بیرون میان، نه می‌رن پایین. خفه‌کننده‌ان، ولی انگار زورشون نمی‌رسه کارمو تموم کنن. حداقل نه هنوز... نه به این زودی.

ای کاش کمی از این زندگی‌ای که همه‌ی دنیا راجع بهش حرف می‌زنن به ما ایرانی‌ها هم تنقیه می‌شد. انگار که به جای نفت دارن از این بخشِ جغرافیا زندگی استخراج می‌کنن که این‌جوری روی همه‌چیز گردِ مرگ پاشیده شده.

من بابِ امروز و تجمع این جان‌فداها، برید تصاویر راهپیمایی حامیان آلمان نازی رو ببینید‌. تاریخ به طرز خنده‌داری هی منعکس می‌شه. جالب.

ترحم‌کردن به خودت در هر ابعادی از زندگی، بزرگترین ظلمیه که می‌تونی در حقِ خودت انجام بدی.

بزرگ که می‌شی می‌فهمی بزرگترین بهارو برای یک زندگی نرمال و عادی بودن باید بدی. دیوونه، نو لایف و یا کسخل بودن خیلی ساده‌ست.

ببین من رفتارم بد نیست چون کلا آدم بدیم، دارم بد رفتار می‌کنم که یکی عصبانی شه و بلاخره به قتل برسونتم.

Nick Cave – Higgs Boson Blues