هیچستان

دار دنیا ... آخر همه دارها از چوب نباشد. منصب و بلندی و دولت دنیا نیز داری عظیم بلندست، چون حق‌ تعالی خواهد که کسی را بگیرد او را در دنیا منصبی عظیم و پادشاهی بزرگ دهد همچون فرعون و نمرود و امثال اینها آن همه چو داری‌ست که حق تعالی ایشان را بر آن‌جا می‌کند. حضرت مولانا، فیه ما فیه، ص ۱۷۶ گاه خداوند با دادن ریاست کسانی را عذاب و سیاست می‌کند و آنان را به دار دارایی می‌آویزد و از نردبان ما و منی بالا‌ می‌برد.…

پیوستگی ملی و دشمنانش خودکامگی و ستم و بیداد پیوستگی ملی و یکپارچگی کشور را در معرض خطرات و تهدیدات بزرگ و بنیان‌کن قرار می‌دهد. این نکته‌ای بسیار ساده و بدیهی است که شاید از فرط بدیهی‌بودن نیازی به گفتن نداشته باشد؛ اما از آن‌جا که همین نکته‌ی بدیهی در عمل مورد غفلت قرار می‌گیرد بایستی به تأکید و تکرار و هزاران بار از آن گفت و درباره‌اش نوشت. نیم‌نگاهی به تاریخ ایران، از کهن‌ترین روزگاران تاکنون، بیندازیم تا ببینیم…