کاتخون

«وقتی توپ‌ها غرش می‌کنند، دیپلمات‌ها سکوت می‌کنند.» این گزاره بیش از آنکه واقعیتی درباره سیاست باشد، محصول فهمی ساده‌ انگارانه از نسبت جنگ و دیپلماسی است؛ فهمی که دیپلماسی را به میز مذاکره و جنگ را به میدان نبرد تقلیل می‌دهد. حال آنکه در واقعیت، جنگ و دیپلماسی نه دو کنش منفک، بلکه دو وجه از یک فرایند واحد برای پیشبرد اهداف هستند، بطوریکه در این فرآیند جنگ با تحمیل هزینه واقعیت‌های جدیدی ایجاد می‌کند و دیپلماسی هم…

اهمیت هرمز، باب‌المندب و دیگر گذرگاه‌های راهبردی را نمی‌توان فقط با حجم انرژی و کالاهای عبوری از آنها سنجید؛ زیرا اهمیت این نقاط بیش از هر چیز در جایگاهی نهفته است که از برهم‌کنش جغرافیا، اقتصاد و امنیت در ساختار منطقه‌ای و جهانی به دست آورده‌اند. همین درهم‌تنیدگی آنها را به نقاطی با کارکردهای همزمان ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیکی تبدیل کرده است، به‌گونه‌ای که هر تغییر در وضعیت آنها می‌تواند بر محاسبات بازیگران و آرایش…

در ایران، همکاری اسرائیل و آمریکا غالبا ذیل عنوان «شراکت راهبردی» فهم می‌شود، اما این تعبیر، هرچند بخشی از واقعیات عملیاتی جنگ‌های دوازده و چهل‌روزه را توضیح می‌دهد، اما با این حال برای فهم منطق راهبردی دو طرف کفایت نمی‌کند. زیرا هم‌افزایی در میدان الزاما به معنای همسانی در نقطه پایان جنگ نیست. در واقع دو بازیگر می‌توانند در جنگ از ظرفیت‌های یکدیگر استفاده کنند اما همزمان هر یک می توانند پایان جنگ را در افق متفاوتی…

تهدیدات امروز ترامپ را باید در متن بن‌بستی دید که آمریکا به واسطه جنگ در آن گرفتار شده است. در چنین چارچوبی مسئله ترامپ بیشتر از آنکه ورود به فاز تازه‌ای از جنگ باشد، یافتن راهی برای خروج از آن است. خروجی که ظاهرا قرار است در دو مرحله ساخته شود. نخست استفاده از تهدید و فشار برای واداشتن ایران به ورود به دوره تازه ای از مذاکرات و سپس در صورت شکست این مسیر، انجام عملیاتی بزرگ با هدف برهم زدن معادلات موجود و ایجاد یک…