•| #نرگس_صرافیان_طوفان |•

اگر راهی نباشد، اولین ردپا مال من است...

جوانی‌مان چه مفت رفت! چه مفت پیر شدیم و چه مفت روزگار توانایی‌مان را باختیم و چه مفت به بی‌حسی رسیدیم و چه مفت موهایمان سفید شد. نه عشقی دیدیم و نه شوقی داشتیم و نه به آرزویی رسیدیم! روزهایی که باید خوب می‌گذشت و بعد از آن فقط خاطرات خوب می‌ماند را فقط غصه خوردیم و فقط بلاتکلیف بودیم و فقط اضطراب داشتیم. روزهایی که باید می‌خواستیم و می‌دویدیم و می‌رسیدیم؛ فقط دویدیم و فقط ذوقمان کور شد و اصلا نرسیدیم!!!…

کار کردن با مردها و در جهان مردها، سخت‌ترین شکلِ زن بودن است. تو لطیفی و ظریفی و به کمترین نگاه و ضربه‌ای می‌شکنی و وارد جهانی شده‌ای که تماما سیاست است و خشونت است و آسیب... جهانی که با روح و وقار زنانه‌ی تو هم‌سو و سازگار نیست! تو ناگزیری لبخند نزنی و ابرو درهم بکشی و زمخت باشی و نگذاری بفهمند چیزی به نام "احساسات" درون وجودت داری و با همان زمینت نزنند! تو ناگزیری محکم بمانی و قوی به نظر برسی و خیلی جاها بغضت را…

آسانسور خونه‌ رو زدم ، دیر اومد، منم منتظر نموندم و ۷ طبقه‌ رو با پله‌ها بالا رفتم !!! خیلی اذیت شدم تا بالا رفتم ولی خب منتظر نموندم ! می‌فهمی ؟! من منتظر نمی‌مونم توی زندگی!

زن، آرام‌ترین شکلِ قدرت است.

معلوم است که آرامشم را خراب نمی‌کنم! معلوم است که به هر نگاه و حرف و دخالتی اهمیت نمی‌دهم! که فقط خودم می‌دانم چه دالان‌های تاریک و ناهمواری را پشت سر گذاشتم و با چه رنج و آشوبی خودم را تا اینجای راه رساندم و معلوم است که خیلی چیزها برایم فاقد ارزش و اهمیت است و معلوم است که آرامشِ گرانم را برای هر اتفاق ارزانی به‌هم نخواهم‌زد!!! معلوم است که پس از آن‌همه تلاش کردن و دوام آوردن، آرامش و رفاه را حق مسلم خودم می‌دانم!…

محمود درویش چه زیبا گفت: عزیز! من و همه‌ی مردان، دروغگو هستیم. پس قهوه‌ی خود را بنوشید، خود را ناز کنید، مراقب زیباییِ خود باشید و حرف‌های مردان را باور نکنید...

دشمن‌تراش صدایم کنید! هیچ‌کس به اندازه‌ی من برای خودش دشمن نتراشیده! هیچ‌کس به اندازه‌ی من بخاطر غرورش، به موقعیت‌های رشد و ارتقای خودش پشت‌پا نزده، هیچ‌کس به اندازه‌ی من نه نگفته، مخالفت نکرده و به ساختار جهان خودش آسیب نزده. من با خودم دشمنم و دست خودم نیست اگر گاهی علی‌رغم تمایلم به بودن و حضور داشتن، می‌روم و علی‌رغم علاقه‌ای که به همکاری‌ها و آدم‌ها دارم، ناگهان زیر میز می‌زنم و همه چیز را خراب می‌کنم... من…

سنت بالاتر که ميره علاقه‌ت به تميزى بيشتر مي‌شه مثل: رابطه‌هاى تميز، آدم‌هاى تميز، ذهن تميز، محيط تميز…

هیچ رنجی کُشنده‌تر از این نیست که لبریز از توانایی باشی، اما به تماشای هدر رفتنِ خودت بنشینی...