23 сентября 2026
Оригинал
فکر می‌کنم کمتر از ۵۰ تا صندلی باقی مونده باشه پس دست بجنبونید که بلیطا رو به اتمامه! 🎟
234 просмотров
TG
اُدَیِب
Telegram · odayeb
آواره آدمِ بی خونه نیست؛ آدمِ بی قصه‌ست. اینستاگرام https://www.instagram.com/adib_mojeni?igsh=MXV2d3JhYnVpdzF1cQ%3D%3D&utm_source=qr ناشناس http://t.me/BChatPlusBot?start=sc-pLezP9sUTIBi بساط https://t.me/basat_artshop همون بچه شهرستانی‌ای که.. 🪱
Подписчиков2 660
Охват поста901
Коэффициент охвата33,9%
Постов за месяц
16
последний 23 сентября 2026
Рекламных постов
0
0,0% ленты
Прирост аудитории
−5,3%
за 90 дней
Динамика подписчиков
с 20 июля 2026 по 28 сентября 2026 · минимум 2 660 · максимум 2 810
Кто рекламировался за полгода
Рекламных размещений с маркировкой не найдено.
Публикации
23 сентября 2026
Оригинал
گرگان میزبان یک شب متفاوت خواهد بود…! اجرای زنده گروه موسیقی هیرمان همراه با نمایشگاه آثار منتخب عکاسی و نقاشی آژا 📅 ۶ مهر | ساعت ۱۹ 📍 تالار فخرالدین اسعد گرگانی 🎟 برای رزرو بلیت: 📞 ۰۹۳۹۰۰۸۹۵۰۰ یا @ticketsgorgan ظرفیت محدود ✨
235 просмотров
23 сентября 2026
Оригинал
گرگان میزبان یک شب متفاوت خواهد بود…! اجرای زنده گروه موسیقی هیرمان همراه با نمایشگاه آثار منتخب عکاسی و نقاشی آژا 📅 ۶ مهر | ساعت ۱۹ 📍 تالار فخرالدین اسعد گرگانی 🎟 برای رزرو بلیت: 📞 ۰۹۳۹۰۰۸۹۵۰۰ یا @ticketsgorgan ظرفیت محدود ✨
255 просмотров
22 сентября 2026
Оригинал
دودم کنی، فوتم کنی، می‌شوم همین شعر و در گوش‌هایت می‌خوانم.
516 просмотров
22 сентября 2026
Оригинал
گزارش وضعیت فعلی: توی پیچَم. می‌پیچَم. به خودم. از درد. عینِ خری که توی گِل گیر کرده. مفلوکَم. محبوسَم. عصبانیم. ناتوانم. تنهام. این آخری از همه بدتره. جای اشتباهی ایستادم. زمینِ زیرِ پام داغه. انگار اینجا واقعا جهنمه. باید برم. شاید هم فرار کنم. احتمالا…
478 просмотров
21 сентября 2026
Оригинал
زیرِ لب برای خودم میخونم: «تاریک ترین لحظه‌ی هر شبی نزدیکِ روزه.»
562 просмотров
20 сентября 2026
Оригинал
644 просмотров
20 сентября 2026
Оригинал
قدم‌هات رو نشمُر؛ فقط بدو.
815 просмотров
18 сентября 2026
Оригинал
۲۳
987 просмотров
18 сентября 2026
Оригинал
سنگک‌های تازه را روی میز انداختم. زیرِ چای را داغ کرده‌ام و سیگارم را چاق. همزمان ویس‌های تبریکِ تولد دوستان و عزیزانم را گوش می‌دهم و نحوه‌ی ابرازِ احساساتِ هر یک از آن‌ها را خوب به خاطر می‌سپارم. لبخند می‌زنم و چای می‌ریزم. چای می‌ریزم و کام می‌گیرم. انگار همین بیست و سه سال پیش بود که متولد شدم. آنچنان هم زود نگذشت؛ البته جز لحظاتی که از تمامِ وجودم احساس می‌کردم چیزی نمی‌تواند لبخندم را تبدیل به کمانی رو به…
1 020 просмотров