с 20 июля 2026 по 28 сентября 2026 · минимум 711 · максимум 731
Рекламных размещений с маркировкой не найдено.
ОСМОНГА ХАТ Мен осмонга мактублар ёздим, Руҳи юксак, сўзлари олий. Хаёлларим самовий эди, Мактубларим эса — хаёлий. Лекин хаёлдамас, асли ҳам Сал самовий бўлгим келарди. Ғужғон ўйнаб, чарақлаб турган, Тиниқ, мовий бўлгим келарди. Тингламади осмонни осмон Ё меҳримдан ризо бўлмади. Ўртамизда на бир иттифоқ Ва ё на бир низо бўлмади. Менга рад жавобин элтишга Қай бир юлдузларки кўндилар, Пушаймондан ярим йўлдаёқ Ёниб,…
ОҚИБАТ Меҳр юракларда қотса ичикиб, Оқибат ҳам бўлгай анко уруғи. Элнинг кичигини ғажир кичиги, Улуғини эса улуғи... Полвони полвонин чалмоққа махтал, Дорбози дорбозин кўролмай яшар. Хофизлари қўшиқ айтишдан аввал, Бир-бирларин қарғаб овоз созлашар. Зиёлиларига керакмас майдон: Тинчитар бир-бирин сал ғойибона, Олими олимин олимлик билан, Шоири шоирин ҳам шоирона!... Меҳр юракларда қотса ичикиб, Оқибат ҳам бўлгай…
ЯШАШ Олов эдим – ўчдим, Юлдуз эдим – учдим; Кўк эдим – ер бўлдим, Сўз эдим – шеър бўлдим; Тоғ эдим – қумман, қум - Ҳар заррам мунгдир, мунг; Қийноқлар тўфони – жонимда, Замонлар алдоғи – онгимда. “Воҳ, жоним!..“ демоққа ҳақлиман. Негадир бахтлиман, бахтлиман! ✍ Усмон АЗИМ https://t.me/qashqadaryo_adabiyoti
* * * Шеърда барча жонзотлар бир-бирини табиий равишда англаши, аммо инсонлар ўртасида тушуниш ва меҳр-оқибат етишмаслиги теран ифодаланади. Шоир шу қарама-қаршилик орқали инсонни бир-бирини англашга, қалбларга қулоқ тутишга ва меҳр-мурувватни асрашга чорлайди. https://t.me/qashqadaryo_adabiyoti
ТУРКИСТОН ЖАДИДЛАРИ: Германия таълимини олиб қатағонга учраган жадидлар — Биринчи ўзбек агрономи Абдуваҳҳоб Муродий Ўтган асрнинг 20-йилларида Абдулла Раҳимбоев, Турор Рисқулов, Файзулла Хўжаев, Фитрат сингари ҳукумат ва жамоат арбоблари Туркистонни асрий қолоқлик ботқоғидан қутқариш, ҳамда иқтисодий ва маданий таназзулга чек қўйишга интилдилар. Бу йўлда мавжуд имкониятларнинг барчаси ишга солинди ва миллий кадрлар…
Абдулла ОРИПОВ — « Икки одам гаплашарди паркнинг олдида...» https://t.me/qashqadaryo_adabiyoti
ЁШЛИК Кунларимни ёшлигимдан аямадим, Менда ёшлик нокасликни ҳеч кўрмади. Қиз севганда, ҳўнгир-ҳўнгир қон йиғладим, Гўё, қалбим амри ‒ азмимни бир сўрмади. Ёшлигимнинг тарозуси бепосанги, Бир палласи баҳор тоши билан оғир: Севинчим кўп... шодлигим зўр... тилим бийрон, Қайси умр шундай ёшлик кўрди, ахир? Юрагимга аччиқ-аччиқ ботар эди, «Боғ кўчада» шаршаранинг мунгли куйи... Ҳайрон бўлиб, болаликда ўйлар эдим,…
https://youtu.be/bsrnCiYAw2A?si=bK7frR2NgHD7-Xwh
https://youtu.be/VNkyElTZ6Z4?si=T44M_4bYvwsLeKsI
HARIR PARDA Yorqin INOGʻOMOV Bolalik xotiralari ko‘hna suratlarga o‘xshaydi. Yillar o‘tgani sayin ularning rangi o‘chmaydi, aksincha, zamirida yashiringan teran ma’nolar bo‘y ko‘rsatadi. Bugun ellik yil avvalgi so‘lim va osuda o‘zbek hovlilarini eslasam, eng avvalo, ko‘z oldimda darvozaxonadagi oppoq, harir parda gavdalanadi. Bolalik nigohi bilan qaraganda, bu shunchaki oddiy bir mato edi. Biroq bugun o‘sha…