سایه ها

رفته‌ای با دخترانِ انتظار حیران از گردنه‌ی حیران که پناهنده شده‌اند با یاد تجزیه‌ی سرزمینِ مادری جغرافیا را می‌چرخانم لهستان، زیر ترقوه‌ی توست روی بند رَخت آویزان از نیمکره‌ی شرقی افتاده و نبضِ ورشو را هجی می‌کند رادیو روشن مانده موجی قدیمی میان ما می‌چرخد آن‌قدر که سرگیجه بگیرد جناح شانه‌ات جایی برای مصالحه آن‌قدر امن که توپخانه‌ها مأموریت را از یاد می‌برند جنگ تمام شده اما هنوز صدای گلوله‌های گذشته می‌آید جنگ تمام…

در شورِ کوچه، خانه نمی‌مانم در امن آشیانه نمی‌مانم! من شعر عاشقانه نمی‌گویم در شعرِ عاشقانه نمی‌مانم در خشم باد، لَخت و گریزانم من موی توی شانه نمی‌مانم توی قفس پرنده‌ی زندانی در التماسِ دانه نمی‌مانم در انتظار لحظه‌ی آزادی بی‌ تخم، توی لانه نمی‌مانم یک قصه‌ی بدون تماشاچی توی کتابخانه نمی‌مانم هر عاشقی ترانه‌ی خونین داشت تا مرگ، بی ترانه نمی‌مانم رو به نقاب‌های رفیقانم از درد تازیانه نمی‌مانم از خاطرات خوب نشانی…

به ساحل می‌کشونه موج دریا رو نسیمی که پی عطر نفس‌هاته خیال هر شب یه مرد غمگینی که دستش توی خوابم لای دستاته‌ کبودی نگاهت سرمه‌ی چشمِ شبای سرد و تاریک زمستونه شبیه حس اون گلبرگ خشکی که تماشاچی رقص باد و بارونه تو قلبت سرزمینی تحت‌ اشغاله که خاکش طعم خون نوجوون می‌ده فریدونای قصه‌ت توی زندونن درفش کاوه رو ضحاک دزدیده کنار قامت بغضت یه شوخیه دماوندی که میراث غمو داره پر دردی و دنیا واسه زیباییش هنوز از روی ماهت مایه…

📚 سایه‌ها، خانه‌ی ادبیات معاصر، منتشر کرد: ستاره‌های ایوب داستان بلندی از ارسلان چلبی روایتی آمیخته به طنز سیاه، زبانی بی‌پروا و تصاویری سوررئال درباره‌ی هویت و رؤیای رهایی. چلبی سیاست و مذهب را به خصوصی‌ترین ترس‌ها و آرزوهای شخصیت‌هایش پیوند می‌زند؛ جهانی که در آن، خاطره‌ی جنگ با زندگی روزمره پیوند می‌خورد و مرز واقعیت و هذیان مدام جابه‌جا می‌شود. بازی با منطق روایت، خواننده را در تردیدهای شخصیت‌ها و جست‌وجوی آن‌ها…

عاشقان (The Lovers) اثر رنه ماگریت، نقاش سوررئالیست بلژیکی، در سال ۱۹۲۸ خلق شد. در این نقاشی، زن و مردی یکدیگر را می‌بوسند، درحالی‌که سر هر دو با پارچه‌ای سفید پوشانده شده است. صمیمی‌ترین شکل نزدیکی، به این ترتیب، هم‌زمان به تصویری از فاصله و ناتوانی در دسترسی کامل به دیگری تبدیل می‌شود. پوشاندن چهره‌ها یکی از عناصر تکرارشونده در آثار ماگریت است. در «عاشقان»، پارچه‌ی سفید هویت دو شخصیت را پنهان می‌کند و بوسه‌ای که…

اینجا چراغی روشنه: اپیزود دوازدهم دف‌نوازی هانی نژادمقدم تصنیف بی‌دلان صدا: حسام‌الدین سراج موسیقی: جلال‌ ذوالفنون شعر: ساعد باقری 🎧 خانه‌ی ادبیات معاصر @saaayehaaa

این هفته چی بخونیم؟ (۸۲) در فرشته‌های کاغذی این هفته، با «رگتایم» همراه هستیم؛ اثری از ادگار لورنس دکتروف، روایتی چندصدایی از آمریکای ابتدای قرن بیستم؛ دوران مهاجرت، نژادپرستی، جنبش‌های کارگری و شکل‌گیری صنعت سرگرمی. دکتروف سرنوشت سه خانواده‌ی خیالی را با زندگی چهره‌هایی واقعی مثل هری هودینی، اما گلدمن، فروید و یونگ پیوند می‌زند و مرز میان تاریخ و داستان را به بازی می‌گیرد. 📎 متن کامل معرفی عاطفه اسدی از این رمان را…