Zoroastrian wisdom

kū: mardōmān pad bun-dahišnīh ēdōn dānāg būd hēnd kū-šān kirbag ud bazag ī kard, ēg-išān pādāšn ī kirbag ud pādifrāh ī bazag pad xwēš čašm dīd, (Anklesaria, 1913, p.54) در آغاز آفرینش، مردم آن‌چنان دانا و روشن‌دل بودند که میان کردار و فرجام، هیچ پرده‌ای در میان نبود؛ هر کردار نیکی که از ایشان سر می‌زد و هر گناهی که رخ می‌داد، پاداشِ کردار نیک و پادافرهٔ گناه را به چشمِ خویش می‌دیدند. حقیقتِ نیکی و بدی، و آنچه از هر…

čahārom frašn ī *šahrewarīg būdan rāy, mēnōg [ī] ayōxšustān abāg zardušt ō ham-pursīh mad hēnd pad srāg rōstāg ī abar mōγān. abar hudārišnīh ī ayōxšustān rāy, dādan ī zay ud *zēn-abzār be *ōy handarzēnīd. (Anklesaria, 1964, p. 87) در چهارمین هم‌پرسگی که به شهریور امشاسپند تعلق داشت، مینوی فلزات در محضر مغان، به دیدار و گفت‌وشنود با زرتشت آمدند. آنان دربارهٔ پاسداشت و نیک‌داشتنِ فلزات به او اندرز دادند؛ و نیز از…

pad-iz bun [ī] rawāgīh [ī] dām ka zurwān ān kirb *paymōg ī tārīk ud *ādurestarēn rawāgīh rāy, frāz ō ahreman burd, pad ēn pašt kū ēn ast ān zay ī ātaxš homānāg sōzišnīg ud hamāg dāmān pad-iš awištābōmand, xwad gōhr ī āz dārēd. ka zamānag ī nō-hazār sāl be ō frazām mad, ān čē-t pad [bun] be padīrift, kū be hāzē harwisp axw ī astōmand ō adōstīh ī ohrmazd, dōstīh ī xwēš, xwad *wurrōyišn ī abar ēk-buništagīh kū ham ān…

čē ka tan wišuft ud kālbod škast gyān-iz az tan framōš be šud kirrōg-kār az kār āxist ud kālbod abēbar bē mānd kirrōg šud az kālbod kard ranǰwaršud. (Jamasp-Asana, 1913, p.76) پس آنگاه که تن از هم میگسلد و کالبد میشکند، جان نیز از تن جدا گشته و پیوندشان با یکدیگر فرو میریزد؛ جان از کار برخاسته و کالبد، بی‌بر و بی‌ثمر، بر جای می‌ماند. آنگاه جان، فرسوده از رنجِ کار بر این پیکر، آن را وا نهاده و از آن می‌گذرد… «بندی از…

sidīgar, zamīg dād pad haftād rōz čiyōn az rōz mihr, māh tīr tā rōz ard, māh šahrewar, ān panǰ rōz abar pād tā rōz anagrān. ān panǰ rōz gāhānbār u-š nām pēdišah. u-š wizārišn ēn kū pāy-rawišnīh [ī] dāmān pad zamīg paydāg be kard. (Hajipour, 1400, forthcoming) در سومین گاهِ آفرینش، دادار اورمزد زمین را در هفتاد روز خلق نمود؛ از مهرروزِ تیرماه تا اَردروزِ شهریورماه. سپس پنج روز درنگ کرد، تا انارم‌روز؛ و آن پنج روز،…

☝🏼 ☝🏼 ☝🏼 ☝🏼 ☝🏼 پس از پایان شست‌وشو، نُشوه‌گیر بدن خود را کاملاً خشک کرده، جامهٔ پاک می‌پوشد، باج را به پایان می‌رساند و کشتی می‌بندد. با پایان نَوْشوی روز دهم، دورهٔ نُه‌شبهٔ جدایی آیینی نیز به پایان رسیده و نُشوه‌گیر از محدودیت‌های ویژهٔ برشنوم خارج می‌شود؛ از این رو، نَوْشوی سوم همان پاکیزگی پایانیِ نُشوه است و پس از آن شخص می‌تواند استحمام عادی کرده، گوشت بخورد و دوباره با دیگران تماس عادی داشته باشد. توجه به این…

آئینِ برشنوم یا نُشوه چیست؟ از بازشناسی متنی تا بازیابی عملی این سنتِ کهن زرتشتی در ایران: 🌿 🌼 آیینِ «بْرَشْنوم»، که در میان زرتشتیان ایران بیشتر با نام «نُشْوه» یا «نُه‌شب» شناخته می‌شود، یکی از کامل‌ترین آیین‌های پاکی و آمادگی آیینی در سنت زرتشتی است؛ آیینی که در شکل کامل خود نُه شب و ده روز به درازا می‌کشد و در بامداد روز دهم پایان می‌یابد. بر پایهٔ روایات شفاهی، آخرین نُشوه‌ای که در ایران به شکل کامل انجام شده،…