انفال؛ نقابِ الهی برای غارتِ ملی مصطفی میرسلیم، در آخرین افاضات خود، بحث «انفال» را پیش کشیده است. او با توسل به تعاریف فقهی، سعی دارد اینگونه القا کند که منابع زیرزمینی و ثروتهای طبیعی این سرزمین نه متعلق به مردم، که ملکِ طلق «ولیفقیه» و در اختیار حکومت است. این روایت، بیش از آنکه دینی باشد، یک «پوشش ایدئولوژیک» برای بزرگترین غارتِ سازمانیافته در تاریخ معاصر ایران است. ۱. فریبِ انفال در منطقِ میرسلیم و همفکران…
کانال حمید آصفی
https://t.me/hamidasefichannel2 صفحه یوتیوب https://youtube.com/@hamidasefi-mf3jo
Динамика подписчиков
с 20 июля 2026 по 12 октября 2026 · минимум 18 100 · максимум 18 300
Кто рекламировался за полгода
Рекламных размещений с маркировкой не найдено.
Публикации
تزریقِ «تشخیصِ» مصلحت به کالبدِ مرگ! وقتی میرسلیم، عضوی از هیئتهای عالیرتبه حکومتی و از آن دسته کسانی که «مصلحت» را با «تداومِ اقتدار» مترادف میدانند، سخن میگویند، دیگر جای تعجب نیست؛ اما جای تأمل دارد. او که خود از کانونِ همان ساختاری بیرون آمده که درگیرِ منافعِ چندجانبه است، حالا با نگاهی «فلسفی» و «اسلامی» به موضوع بازنشستگی و حتی مرگ، وارد میدان شده است. ۱. فلسفه بازنشستگی یا فلسفه «ماندگاریِ قدرت»؟ آقای…
کالبدشکافیِ تروریسمِ حقوقی؛ وقتی واشنگتن بر تیغِ عدالت، خنجر میزند نویسنده: پیام رسیده از مخاطب در عصرِ پسا-حقیقت، جایی که مرز میان قدرت و قانون به لایهای نازک از غبار تبدیل شده، واشنگتن تصمیم گرفت تیر خلاص را به پیکرهی «وجدانِ جهانی» وارد کند. آنچه روز جمعه، ۱۷ مهر ۱۴۰۵، از سوی مارکو روبیو و دولت ترامپ شنیده شد، یک «سیاست خارجی» نیست؛ این یک «کودتای قضایی» علیه نظم بینالمللی است. ۱. ضربآهنگِ سلطه: فراتر از یک…
در آستانهی غریبهای بزرگ: وقتی زمان، با ایران هممسیر نیست تحلیل: حمید آصفی زمانی که میگوییم «زمان علیه ماست»، از یک استعاره سخن نمیگوییم؛ از یک واقعیتِ سخت و فرساینده سخن میگوییم. امروز، ایران نه تنها در میانه یک بحران سیاسی، بلکه در لبهی یک شکافِ سرنوشتساز ایستاده است. هر ثانیهای که از این لحظه میگذرد، حصارِ محاصرههای دریایی، زمینی و هوایی، و فشارهای روانیِ ناشی از سایهی سنگین جنگ، بر پیکرهی جامعه…
۵ آبان تا ۱۲ آبان؛ هفت روز میان دو انتخابات؛ ترمز جنگ یا شمارش معکوس؟ کمتر از سه هفته تا انتخابات پارلمانی اسرائیل و فقط هفت روز پس از آن تا انتخابات میاندورهای آمریکا فاصله داریم. این تقارن زمانی، بحران ایران را وارد مرحلهای کرده که در آن تقویم انتخاباتی بخشی از محاسبه امنیتی شده است. آمریکا در روزهای اخیر برای احتمال ازسرگیری عملیات گسترده علیه ایران آمادهسازی کرده بود؛ حتی گزینه حمله به زیرساختهای انرژی و…
بازگشت به صحنه جرم: وقتی «نظم»ِ ثابتی، دامنگیرِ خودش میشود خبر کوتاه: دادگاه فدرال در فلوریدا درخواست پرویز ثابتی ، مقام ارشد پیشین ساواک، برای مختومهکردن پرونده شکایت علیه او را رد کرد. با این تصمیم، رسیدگی قضایی به اتهامات مطرحشده درباره نقش او در سرکوب و شکنجه مخالفان سیاسی حکومت پهلوی در مراحل بعدی دادگاه فدرال ادامه خواهد یافت. پرویز ثابتی، مردی که نامش در حافظه جمعی ایران با «امنیت» از نوع شکنجه و…
از هفتم اکتبر تا لبه پرتگاه؛ وقتی یک خطا به زنجیرهای از خطاها تبدیل میشود کشورها معمولاً با یک شکست سقوط نمیکنند؛ با ناتوانی در فهم شکست سقوط میکنند. خطرناکترین لحظه در زندگی یک حکومت، لحظهای نیست که اشتباه میکند؛ لحظهای است که اشتباه را پیروزی مینامد، برایش توجیه میسازد و بعد، برای دفاع از توجیه قبلی، ناچار به اشتباه بعدی میشود. هفتم اکتبر برای جمهوری اسلامی میتوانست یک نقطه توقف باشد؛ یک لحظه برای…
🔴 جرم تازه کشف شد: قدمزدن بیهدف!راه برو، اما دلیلش را بگو! وقتی قدمزدن هم «رفتار مشکوک» میشود در کشوری که پلیس باید امنیت خیابان را تأمین کند، حالا خودِ قدمزدن در خیابان به موضوع نظارت و تذکر تبدیل شده است. اصطلاح «دور دور پیاده» که رئیس پلیس اماکن تهران درباره رفتوآمد جوانان در خیابانهای سنایی و ایرانشهر به کار برده، فقط یک تعبیر عجیب نیست؛ نشانهای از تغییر نگاه حاکمیت به خیابان و شهروند است. در این منطق،…
تلهیِ محاسبه؛ چرا تهران و واشنگتن هر دو برای «شکستِ مذاکره» آماده میشوند؟ همزمانیِ هشدارهایِ محسن رضایی، علی عبداللهی و امیر حاتمی، در کنار تهدیدهای صریحِ دونالد ترامپ، دیگر یک خبرِ عادی در چرخه جنگ و مذاکره نیست. وقتی مقامهای ارشد نظامی و امنیتی تقریباً همزمان از «خطای محاسباتی»، «جبهههای تازه» و «پاسخ گستردهتر» سخن میگویند، باید این پیام را جدی گرفت: تهران احتمالِ تشدیدِ درگیری را نه به عنوان یک احتمال، که…
حقوق بشر از زبان حکومتی که خودش پاسخگوی حقوق بشر نیست احضار سفیر فرانسه از سوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی به اتهام «نقض حقوق بشر» و سرکوب اعتراضات دانشآموزی، بیش از آنکه دفاع از حقوق مردم فرانسه باشد، یک نمایش سیاسی برای فرار از کارنامه داخلی است. خبری که اگر موضوعش اینقدر تلخ نبود، میتوانست یکی از بهترین لطیفههای سیاسی سال باشد. اصل اعتراض به خشونت پلیس در فرانسه کاملاً مشروع است؛ برخورد با معترضان، بهویژه…